حتی نمی فرمایند : فَأَذْکُرونی
که فاصله بیفتد بین آن و بلافاصله میفرمایند : فَاذْکُرونی
تا یاد منِ خدا بکنید ،
من هم بلافاصله أَذْکُرْکُم یاد شما می کنم.
چقدر ما در زندگی هامان یاد امام زمان علیه السلام هستیم ؟
یادها را بررسی می کنیم :
شیطان می بیند که دلباختگان امام ، به رستگاری می رسند و سعی می کند که یاد امام زمان علیه السلام را از قلبهای ما خارج سازد و هر کاری برای رسیدن به این هدف می کند.
چطور باید یاد امام زمان علیه السلام را در قلبهای خود داشته باشیم ؟
امام زمان علیه السلام می فرمایند :
هر چقدر یاد منِ امام زمان کنید ، من هم یاد شما هستم و یاد شما می کنم.
هر چقدر شما به منِ امام اهمیت دهید ، من هم به شما اهمیت می دهم.
هر چقدر شما به منِ امام توجه کنید ،
من هم به شما توجه می کنم.
وقتی همه فکر و همّ غم ما اماممان باشد و برای امام خود همت کنیم ، امام زمان علیه السلام هم به ما توجه می فرمایند.
« توجه » یعنی « مد نظر بودن »
مثلاً وقتی می خواهیم کار ناشایست غیبت را انجام دهیم ، می گوییم امام زمان علیه السلام به ما نگاه می کنند.
به امام توجه می کنیم و هر چقدر ما محضر امام زمان علیه السلام توجه داشته باشیم ، امام هم به ما توجه می کنند ،
ما به مجالس حرام وارد نمی شویم ،
چرا که نگاه امام زمان علیه السلام را بر خود می دانیم و امام از این مجالس گریزان هستند.
«هر چقدر ما دغدغه امام زمان علیه السلام را داشته باشیم ، امام حی و حاضر ما هم دغدغه به فکر ما بودن را دارند.»
در روایت آمده است که :
ارزش انسانها به دغدغه های آنهاست ،
ارزش شما همان می شود.
آیت الله شوشتری می فرمایند که :
من همیشه یاد امام زمان علیه السلام بودم ،
در مسجد جمکران نماز خود را خواندم و در راه بازگشت یاد حضرت افتادم و در عالم رویا دیداری با حضرت داشتم ،
« آیت الله شوشتری » می فرمایند:
امامی که می توانند کل زندگی مرا کُنْ فَیَکون کنند ،
امام زمان علیه السلام انگشت اشاره خود را بر روی سینه « آیت الله شوشتری » می نهند و می فرمایند :
« یادم کردید ، یادت کردم »
شما یاد منِ مهدی بودید
انشاالله یاد امام زمان علیه السلام دغدغه ما شوند و الهی دغدغه هر روز و هر لحظه ما باشند.
اگر ما یاد و به فکر حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها باشیم ، دعای خیر حضرت زهرا سلام الله علیها برای ما و فرزندان ما و فرزندان ما مستجاب می شود.
ایراد از خودِ ماست که از اول باید یاد کسی باشیم ،
مادر یادِ فرزند می کند چون بچه از قبل یاد مادر کرده است که یادم کردی یادت کردم.
جوانی که سینه چاک و شیدای امام زمان علیه السلام است و اولین رتبه را در مغز او امام زمان علیه السلام دارند و همیشه یاد حضرت است که به محض ازدواج ، دیگر شیفته همسر خود می شود که هر چه او دیر زنگ می زند دل و قلب جوان سوی او می رود – یک لحظه به خود گریز زدم که چه می کنی و شیفته و شیدای تو چه کسی بوده و حالا مهر چه کسی در جان تو افتاد- که کل قضیه این است که هم من و هم همسرم و هر دوی ما باید شیفته و شیدای امام زمان علیه السلام باشیم و شویم ،
که جوان آنقدر گریه و ناراحتی و انابه کرد و دو رکعت اقامه نماز داشت که
یا صاحب الزمان ، نمی خواستم به بیراهه بیفتم و از جاده مهدی باوری فاصله بگیرم.
« قرار ما این است که
إِنّا لله و إِنّا إِلَیهِ الرّاجِعون
ما سوی خدا می رویم و
در این دنیا قرار است ما عاشق خدا و اهل بیت علیهم السلام باشیم. »
همسر و فرزند به ما کمک می کنند اما قرار نیست اگر همسر یا فرزند به بیراهه افتادند من هم به بیراهه کشیده شوم و حال خود را خراب کنم که آنها وزنه شوند و مرا به پایین بکِشند که ما بالا می رویم ،
مانند امام حسن مجتبی علیه السلام
امام جواد الائمه علیه السلام که بالا می روند.
چرا درگیر می شوید و عشق باید پر شود که پر نشده است ، این عشق باید از محضر امام زمان علیه السلام و حضرت ولیعصر پر شود ،
اگر آنقدر با امام علیه السلام باشیم ،اصلاً موارد زندگی برای ما آنچنان مهم نیست چون از عشق امام پر نشده است و عشق حضرت زهرا در آن ننشسته که این موارد برای ما آشکار و نهان است.
فرد طلبه بعد از دو رکعت نماز گفتند :
آقاجان یا صاحب الزمان
عشق واقعی را به من نشان دهید .
گفتند در اصفهان پیرمردی را دیدم که آیت الله مهدوی می گفتند :
ایشان بالاتر از شیخ رجبعلی خیاط هستند ولی گمنام هستند ، در اصفهان این پیرمرد را پیدا کردیم و استاد ما می گویند :
خود ما از خدا خواسته بودیم که شخصی را بر سر راه ما بگذارد که از طریق آن به امام زمان علیه السلام وصل شویم و یاد امام زمان علیه السلام بکنیم ،
ثبت دیدگاه